Iets aover mien zelf

Martha

Iets aover miezelf

Ik begin maor met mien hobby’s, fietsen ok fietstochten met mien man samen, gewoon fijn fietsen, wie volgt gin knooppunten gin anwb paoltjes, of wat dan ok, wie ziet wel waor of wie uutkomt. Maor wie bunt nog wel een betjen prestatiegericht, dat wel, ’t mot een betjen wietter wezen as een as een klein endje.

Borduren

Ik borduur kleine werkjes en daor maak ik later een mooi kaartje van en dat stuur ik dan weg veur een verjaordag, of iemand die ziek is. Net waor ’t effen neudig is. Op elk werkje is 1 golden kruuske geborduurd. Dat betekent dat het een echte Martha is. Ie wet tenslotte nooit veur de naobestaanden wat het nog waerd word. Soms vind ik de kaartjes zelf zo mooi, dat ik er bienao gin afstand van kan doone.

Wandelen

Wandelen in en um ons dorp dat vind ik fijn, rustgevend bun graag in de natuur, en as ik iets mooi zie dan maak ik daor een foto van. Toen ik deze foto maakte, dacht ik wat mooi, het was herfst tegen de winter an. Ik bun zo as dat lampionnetje, mooi maor zo kwetsbaar de buutenkante bun ik dikke tevreden mee, maor er zit nog zovulle binnen in mien wat er nog uut mot. En dat wil ik graag met jullie delen.

Martha’s Kwartiertje op de Bleijke

Ik heb een aantal jaoren op de Bleijke in Hengelo in het programma ”De koffiepot” één keer in de 14 daagn een programma ehad en dat heetten dan “Martha’s kwartiertje”

Johan de aktiviteitenbegeleider deed de opnames, eerst een gedicht dan een dialect verhaal veurlezen en dan daarnao  een passend muziekje. Dit werd opgenomen en meteen uutezonden, de bewoners konden op de kamer op de tilleviezie naor dit programma kieken en luustern.

Gruitpoort

Prachtig um te doone, verhalen van Herman van Velzen van Jan Wagenvoort prachtige humor en noe nog steeds goed te begriepen maor ok had ik zelf geschreven verhaaln. Maor wel altied in het dialect. Later ok op de dagverzorging veurelezen ok als vriewilligster bie de gruitpoort.

Coronatijd

Maor toen kwam het virusje corona  roet in het etten gooien niks mocht er meer. Ja allene in huus zitten en aj geluk hadden  dan was ie met oe beitjes maor dan nog
In de coronatijd vond ik dat veel ouderen wel iets vrolijks konden gebruiken, ben toen veel mensen  gaan bellen en vragen of ze een verhaal of gedicht wilde ontvangen . Ongeveer zestig mensen wilden dat, waarvan dertig verhalen per mail weggestuurd werden. De andere dertig verhalen uitgeprint, in een envelop gedaan en mijn man Evert heeft ze rondgebracht.

Waor kum de naam Verhalen met een glimlach vandan?

Nao twee jaor dacht ik noe wil ik het graag anders gaon doone niet naor de mensen toe, maor dat de mensen naar mien toe komt.
Vandaor  deze website. De naam “Verhalen met een glimlach” kump van een lezeres  die dit antwoord altied stuurde
als ze weer een verhaal had gelez’n.

Geplaatste

Nieuwste verhalen

ZEGGEN

Ik zegge….. I-j zegt….. Hee zeg….. Zee zeg….. Wi-j zegt….. I-jleu zegt….. Ze zegt…zovölle. As ik wat zegge. zeg’ ik dan ok wat? Geschreven door:  Henk Lettink geboren 3 Jan. 1936 Komt uit het boekje:  Gewoon en dat is gek genog    ...

Lees meer

GOD E-KLAAGD

Alle zondage zit ze naost mekare in de kerke. Net as zee en hee, i-j en ikke: Hee en hee. Ze heurt Zien waord. Ze nempt zien brood, drinkt Zienen wien. Net as zee en hee, i-j en ikke: hee en hee. In den kerkeraod daor broekt ze leu: eur en um, ow en mi-j: Geschreven...

Lees meer

N’hand op de scholder

N’hand op de scholder Zo maor heel effen Dat dut zo goed Dat iemand begrip Hoe daij ow vuult Die ’t niet erg vindt Daj effentjes huult Altied maor bli’j lieken An de buutenkant Maor soms is het verdriet van binnen Zo groot dat het oe laeven verlamd Wi’j mot zo flink...

Lees meer
{

Mien Rugzak, hie is leug, moar vol met herinneringen, herinneringen van vrogger, van thuus, héél waerdevol, ik zal daor ens wat van verteln.

– Martha